مقدمه: بین سرعت پلیمریزیشن و انقباض تولید شده در طی روند آن ارتباط معنی داری وجود دارد. به طوری که هر چه سرعت پلیمریزیشن بیشتر باشد مدت زمان فاز ویسکوپلاستیک در کامپوزیت کوتاه تر بوده، در نتیجه کامپوزیت فرصتی برای جریان یافتن نداشته و بطور ناگهانی سخت می گردد و همین مسئله باعث بوجود آمدن استرسهای انقباضی شدید و به تبع آن ایجاد پتانسیل جدایی ترمیم از دیواره های حفره و ریزنشت در حد فاصل ترمیم و دندان می گردد.هدف از انجام این پژوهش ارائه یک الگوی تابشی جدید جهت کیورینگ کامپوزیت و بررسی تاثیر آن بر ریزنشت عاجی و مینایی در قیاس با چند الگوی تابشی دیگر است.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی تجربی مقاطع مسطح دندانی از 40 نمونه عاجی و 40 نمونه مینایی تحت اسید اچینگ و اعمال باندینگ Escite بر طبق دستور کارخانه سازنده قرار گرفتند. مولدهای پلی اتیلنی سیلندریک 2 ´ 2mm بر روی سطوح مربوطه قرار گرفته و با کامپازیت Tetric ceram A3 بصورت One bulk پر شدند. نمونه ها به گروههای 10 تایی عاجی و مینایی تقسیم شده و با سه الگوی تابشی دستگاه Astralis7 شامل (High Intensity Program) HIP، (Low Intensity Program) LOP و (Pulse Program) PUL و الگوی تابشی پیشرونده پیشنهادی با نام (Suggested Progressive Program) SUP تحت تابش به مدت 80 ثانیه قرار گرفتند.بعد از آن نمونه ها تحت ترموسایکلینگ، نفوذ رنگ، برش میانی و اندازه گیری مایکرولیکیج توسط میکروسکوپ انعکاسی مدرج قرار گرفتند. سپس اطلاعات با کمک نرم افزار SPSS با آزمونهای واریانس یک عاملی و دو عاملی و دانکن، مورد آنالیز قرار گرفتند.نتایج: نتایج بدست آمده از اندازه گیری مایکرولیکیج، توسط آزمونهای Hotelling trace و Duncan مورد تحلیل قرار گرفتند. بین میزان ریزنشت در نمونه های مینایی اختلاف معنی داری وجود دارد. بطوری که ریزنشت در گروه HIP بیشترین و در سایر گروهها صفر است. میزان ریزنشت در نمونه های عاجی اختلاف معنی داری با هم دارند، بطوریکه گروه SUP کمترین میزان ریزنشت را نشان می دهد و سه گروه دیگر با یکدیگر اختلاف معنی داری در ایجاد ریزنشت ندارند.نتیجه گیری: زمانی که کامپازیت با الگوی تابش پیشنهادی SUP پلی مریزه می شود: 1- در قیاس با سایر گروههای آزمایشی کمترین میزان ریزنشت عاجی حاصل می گردد و 2- همانند الگوهای LOP و PUL ریزنشت مینایی بوجود نمی آید و 3- علاوه بر این در گروه HIP که شدت نور اعمال شده بیشتر است ریزنشت مینایی ایجاد می شود.

بیان مساله: چیرگی بر پی آمدهای ویرانگر ناشی از پلیمریزاسیون، پژوهشگران بسیاری را بر آن داشته است که راه حلی برای آن پیدا کنند. از آنجا که، پلیمریزاسیون مطلوب کامپازیت رزین ها در موفقیت ترمیم های انجام شده با این مواد موثر است و رابطه مستقیم میان شدت نور و پلیمریزاسیون مطلوب و یا به سخنی، عمق کیورینگ وجود دارد، انتظار می رود الگوی تابشی مناسب ضمن ایجاد عمق کیورینگ مطلوب، بر پی آمدهای ویرانگر ناشی از پلیمریزاسیون تا اندازه ای چیره گردد.هدف: انجام این پژوهش برای ارایه یک الگوی تابش نوین برای کیورینگ کامپازیت و بررسی اثر آن بر ریزسختی کامپازیت و اندازه پلیمریزاسیون آن در قیاس با چند الگوی دیگر بود.مواد و روش: در این بررسی آزمایشگاهی تجربی چهار گروه پنج تایی از مهره های برنجی استوانه ای به وسیله کامپازیت Tetrisâ Ceram به صورت توده ای پر شدند. نمونه ها در سه گروه نخست به وسیله سه الگوی تابشی دستگاه Astralis7 شامل LOP, HIP و PUL به مدت 80 ثانیه در برابر تابش قرار گرفتند و در گروه چهارم، نمونه ها به وسیله الگوی تابشی پیشرونده پیشنهادی و با نام SUP (Suggested Progressive Program) به مدت 80 ثانیه در برابر تابش قرار گرفتند. پس از آماده سازی، نمونه ها تحت آزمون ریز سختی سنجی در شش عمق گوناگون قرار گرفتند و نیز، بی درنگ آزمون نفوذ رنگ به کمک استرئومیکروسکوپ برای همه نمونه ها انجام گرفت. یافته های پژوهش به کمک نرم افزار SPSS با آنالیز واریانس یک سویه و دانکن واکاوی شدند.یافته ها: نتایج بررسی ها نشان داد که 1- میانگین میزان ریز سختی کلی در انواع الگوهای تابشی متفاوت بی در نظر گرفتن عامل عمق، اختلافی معنادار با یکدیگر نداشت -2 .(P=0.362) همه الگوهای تابشی مورد استفاده باعث به وجود آمدن سختی های متفاوت و به شدت معنادار در اعماق گوناگون صفر تا پنج میلی متری در هر گروه شدند -3 .(P=0.000) سختی عمق های متناظر تا عمق چهار میلی متری در گروه های آزمایشی، تفاوتی معنادار با یکدیگر نداشت و تنها در عمق پنج میلی متری این اختلاف به شدت معنادار بود (P=0.000). عامل ایجاد اختلاف معنادار، به عدد به دست آمده ریزسختی در عمق پنج میلی متری گروه HIP مربوط بوده است.نتیجه گیری: الگوی پیشنهادی (SUP) ضمن مهار و هدایت روند پلیمریزاسیون کفایتی همسان نسبت به دیگر الگوهای تابشی در ایجاد سختی تا عمق چهار میلی متری ترمیم های کامپوزیتی را داراست.

مقدمه: واکنش پلیمرزیشن کامپازیت رزین ها را می توان با استفاده از الگوی تابشی به کار رفته برای سخت کردن کامپازیت و درجه حرارت کامپازیت در حین سخت شدن کنترل نمود، لذا هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر الگوهای تابشی مختلف و همچنین دماهای متفاوت کامپازیت در حین سخت شدن بر روی ریزنشست ترمیمهای کامپازیت رزین نوری است. مواد و روش ها: در این مطالعه مداخله ای موازی حفرات کلاس 7 بر روی دندانهای مولر کشیده شده انسانی، تهیه شدند (n=200). سپس دندانها، بطور تصادفی و براساس الگوهای تابشی مختلف به کار رفته برای سخت کردن کامپازیت به چهار گروه اصلی [HIP(High Intensity Program), LOP (Low Intensity Program), SUP(Suggested Progressive Program)] وPUL(Plus program) تقسیم شدند و سپس هر گروه براساس دماهای مختلف کامپازیت در حین سخت شدن به پنج زیر گروه و(5oC,20oC,35oC,50oC,65oC) تقسیم گردید. بعد از انجام ترمیم، نمونه ها تحت سیکل حرارتی قرار گرفتند و نفوذ رنگ انجام شد واسترئومایکروسکوپ به منظور ریزنشست مورد مشاهده قرار گرفت و نتایج تحت آنالیز واریانس قرار گرفتند. یافته ها: آنالیز آماری ANOVA کاهش معنی داری در میزان ریزنشست لبه های مینایی و عاجی در گروه های SUP نشان داد. میزان ریزنشست لبه های مینایی و عاجی در گروههای HIP نسبت به سایر گروهها بیشتر بود. بررسی آماری داده ها بیانگر آن بود که تفاوت معنی داری در میزان ریزنشست گروههایی که با دماهای متفاوت کامپازیت رزین در حین سخت شدن ترمیم شده بودند، وجود ندارد. نتیجه گیری: الگوهای SUP با کنترل روند پلیمریزیشن و کاهش استرس های انقباضی ناشی از آن و کاهش ریزنشست می تواند در جهت بهبود کیفی ترمیمهای کامپازیتی بعنوان یک الگوی برتر مدنظر قرار گیرد. همچنین استفاده از کامپازیت از پیش گرم شده یک روش عملی و آسان برای افزایش بهبود خصوصیات کامپازیت محسوب می گردد.

بیان مساله: هر چه سرعت پلیمریزاسیون بیشتر باشد، کامپازیت فرصتی کمتر برای جریان یافتن داشته و ناگهان سخت گشته و به ایجاد پتانسیل جدایی ترمیم از دیواره های حفره و کاهش استحکام پیوند منجر می گردد.هدف: هدف از این پژوهش، بررسی اثر الگوی تابشی پیشرونده پیشنهادی نوین (SUP) بر استحکام پیوند کامپازیت به مینا و عاج در مقایسه با چند الگوی تابشی دیگر بود.مواد و روش: در این پژوهش تجربی- آزمایشگاهی، گروه های آزمایشی شامل 40 نمونه مینایی و 40 نمونه عاجی بر روی سطح فاشیال دندان های کانین آماده شدند. مولدهای سیلندریک به ابعاد 2´2 میلی متر به وسیله کامپازیت Colten A3.5 به روش توده ای پر گردیده و بر روی سطح آماده شده جا گرفتند. چهار الگوی تابشی برای گروههای مینایی و عاجی 10 تایی، به قرار زیر به کار گرفته شد. در سه گروه نخست به ترتیب برنامه LOP, HIP و PUL دستگاه آسترالیس 7 و در گروه چهارم برای کیورینگ برنامه تابشی SUP استفاده گردید. پس از انکوباسیون 37 درجه سانتی گراد به مدت 24 ساعت و 500 دور چرخه دمایی (55-5 درجه سانتی گراد) و مانت کردن نمونه ها در آکریل، اندازه گیری میزان استحکام پیوند به وسیله دستگاه اینسترون با سرعت کراس هد 0.5 میلی متر بر دقیقه انجام شد. سپس، داده ها با کمک نرم افزار SPSS با آزمون های واریانس یک عاملی و دو عاملی و دانکن، واکاوی آماری شدند.یافته ها: نتایج نشان داد، که در گروه های عاجی (p=0.172) و مینایی (p=0.295) هیچ اختلاف معناداری میان استحکام باند منتج از چهار الگوی تابشی وجود ندارد و نیز، عامل یا متغیر مستقل الگوی تابشی تاثیر قابل توجهی بر استحکام پیوند ندارد (p=0.388).نتیجه گیری: الگوی تابشی SUP نیز، مانند دیگر الگوها می تواند استحکام باندی مطلوب با مینا و عاج ایجاد کند.

هرچند شکل زندگی و شأن پاسخ گویی به آن همواره با هم مرتبط و بر یکدیگر تأثیر می­گذارند، اما شکی نیست که شکل زندگی در هر دورۀ زمانی، متناسب با شرایط آن دوره آرام آرام تغییر می­کند و خود را با وضعیت جدید منطبق می­سازد. خانه­های سنتی دل­آشناتر و دلنشین­تر از خانه­های معاصر هستند. نکتۀ اصلی آن است که آن خانه­ها چه داشته­اند، یکی از مواردی که توجه به­سزایی به آن در معماری سنتی می­شد مسئله نور چه به لحاظ کیفی و چه کمی بوده ­است. با تجربه و درک فضاها در آثار شاخص به جا مانده از معماری ایرانی به نظر می رسد که حضور نور نه تنها به جهت تأمین نیازها بلکه هوشمندانه در پی برآوردن خواست های ارزشی و اعتقادی مخاطبان بوده است. نحوه حضور و تأثیرگذاری آن در این معماری در کنار دانش همراه با بینشی ویژه بوده که از طریق آن، نور در فضای معماری راه یافته و مفاهیم و معانی پایدار را ایجاد می کند. به همین منظور هدف این پژوهش بررسی اثر بهینه حضور نور در فضاهای مسکونی معاصر مبتنی بر الگوی نور در خانه های سنتی می باشد. این پژوهش به دنبال بازشناخت ویژگی های کیفی نور در گذشته و به کارگیری آن ها در فضای معماری معاصر ایران است. نتایج پژوهش نشان می دهد که کیفیت بهره گیری از آن با استفاده از تجربیات گذشتگان در خانه های امروزی ضروری به نظر می رسد و استفاده روزافزون از نورپردازی مصنوعی آسان سبب شده که معماران تأثیرات نور طبیعی را فراموش نمایند و قابلیت آن را نادیده بگیرند.اهداف پژوهش:دستیابی به رضایت مندی در فضاهای مسکونی و ارائۀ راه کارهای استفاده از تداوم نور در فضای زندگی با الهام از خانه های سنتی ایرانی.دستیابی به راه کارهای ورود و کنترل نور به کار رفته در خانه های سنتی و استفاده از این راه کارها در جهت بهبود کیفیت تداوم حضور نور در فضاهای مسکونی معاصر.سؤالات پژوهش:چگونه می توان از کهن الگوهای معماری سنتی ایرانی در ارتباط با نور بهره مند شد؟چگونه می توان کیفیت نور در فضاهای مسکونی معاصر را بهبود بخشید؟

مقدمه: فولادسازی یکی از صنایع مهم هر کشور می باشد. آلودگی صدا در صنایع فولادسازی به علت وجود تجهیزات مولد صدای زیان آور همچون کوره قوس الکتریکی به عنوان یک معضل بهداشتی محسوب می شود. شناخت الگوی مواجهه می تواند به اهداف کنترل صدای شغلی کمک نماید. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی صدا در واحدهای مختلف یک صنعت فولاد به منظور تعیین الگوی مواجهه کارگران آن بوده است.روش کار: این مطالعه توصیفی - تحلیلی و مقطعی در واحدهای مختلف یک صنعت فولاد با توجه به اطلاعات اولیه از نظر وجود آلودگی صدا انجام گردید. توزیع صدای محیطی مطابق با استاندارد 9612 ISO و با استفاده از دستگاه تراز سنج Casella –Cel مدل 450 در شبکه A و در سرعت Slow اندازه گیری و داده ها جهت تهیه نقشه صوتی در نرم افزار Surfer V.10 وارد گردید. آنالیز فرکانس یک اکتا و باند همزمان با اندازه گیری محیطی در شبکه C انجام گردید. داده های آنالیز فرکانس جهت تهیه نمودار وارد نرم افزار Excel 2010 گردید. در فاز سوم مطالعه از دستگاه دزیمتر مدل TES 1345 برای اندازه گیری مواجهه فردی استفاده گردید.یافته ها: نتایج ارزیابی صدای محیطی نشان داد 56% از مجموع ایستگاه های اندازه گیری در محدوده خطر بود. بیش ترین تراز صدا مطابق با نقشه صوتی در محوطه کوره قوس الکتریکی و کوره پاتیلی به ترتیب برابر با 112.2 db (a)و 97 db (a) ثبت شد. میانگین دز دریافتی در 3 گروه شغلی نظافتچی صنعتی، ذوب چی و ریخته گری به ترتیب برابر با %2133، %514، %577 بود. فرکانس غالب صدای واحد کوره قوس الکتریکی و کوره پاتیلی به ترتیب در دو فرکانس مرکزی Hz 125 و Hz250 ثبت گردید.نتیجه گیری: با توجه به نتایج ارزیابی مواجهه فردی با صدای شغلی واحدهای مورد مطالعه این صنعت معلوم گردید که اغلب شاغلین در معرض صدای پیوسته با فرکانس غالب کمتر از 500 هرتز قرار داشته اند و تجهیزات حفاظت فردی نیز در این محدوده کارایی چندانی ندارد و با توجه به دز دریافتی صدا بیش از 500% و عدم امکان کاهش زمان مواجهه، طرح کنترل فنی باید در اولویت اقدامات صنعت قرار گیرد.

مقدمه: نیاز به روشی سریع و غیرتهاجمی برای از بین بردن موهای ناخواسته، که از نظر زیبایی یکی از مشکلات مهم تلقی می شود، منجر به استفاده از منابع نوری متنوع شده است.هدف: تعیین اثر(Intense Pulsed LIGHT Source (IPLS بر موهای ناخواسته.روش اجرا:در این کار آزمایی بالینی باز بدون گروه شاهد، 77 ناحیه آناتومیکی مختلف در 34 بیمار مراجعه کننده به درمانگاه تخصصی پوست نوین دیدگان تهران در طی سالهای 81- 80 ، پس از ثبت اطلاعات دموگرافیک و شمارش تعداد موهای ناحیه مورد نظر، با روش IPLS با طیف انرژی 22 الی 34 ژول برسانتی متر مربع تحت درمان قرار گرفت. تعداد دفعات درمان بین 3 تا 7 جلسه بود که به فواصل 4 الی 6 هفته انجام شد. تمامی بیماران، 6 ماه پس از آخرین نوبت درمانشان پی گیری شدند و یافته ها با استفاده از آزمون paired test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: 6ماه پس از آخرین جلسه در 80% نواحی تحت درمان، کاهش موهای ناخواسته به میزان بیش از 50% (به طور متوسط23 ±72درصد) مشهود بود. عوارض جانبی در 10 بیمار دیده شد که خفیف و گذرا بود.نتیجه گیری: IPLS را می توان به عنوان یک روش موثر و بی خطر برای از بین بردن طولانی مدت موهای زائد در انواع مختلف پوست ها به کارگرفت.